تنباکو یا توتون، گیاهی با برگهای پهن است که به منظور استعمال دخانیات کشت می شود. برگ های خشک و بریده شده این گیاه را به صورت سیگار یا قلیان مصرف کرده و برگ های برش نخورده را نیز به صورت سیگار برگ مصرف می کنند. دود حاصل از سوختن تنباکو دارای ماده ای به نام نیکوتین است. پس از کشیدن (تدخین) دود تنباکو، نیکوتین موجود در آن ظرف چند ثانیه وارد جریان خون شده و به مغز می رسد. نیکوتینی که به مغز می رسد باعث ترشح شدن لحظه ای آدرنالین در خون، و احساس لذت و انرژی می شود. اثر آدرنالین تولید شده سریعا از بین رفته و باعث خستگی و کسل شدن فرد می شود. در این شرایط فرد مجددا به همان احساس ناشی از ترشح آدرنالین نیاز پیدا کرده و مجددا اقدام به مصرف می کند. به این دلیل که بدن به سرعت نسبت به نیکوتین مقاوم شده و تلورانس پیدا می کند، فرد برای دستیابی به لذت اولیه، مصرف خود را بیشتر و بیشتر کرده و از ظاهر شدن علائم خماری پیشگیری می کند. این سیکل احساس لذت و احساس نیاز بارها و بارها ادامه پیدا کرده و باعث بوجود آمدن بیماری اعتیاد به نیکوتین می شود.